Geschiedenis
Rond 1150 werd hier een kerk gebouwd, gewijd aan Willibrord, de Angelsaksische missionaris die in de zevende eeuw in dit gebied het christendom verbreidde. In de nabijheid van deze kerk lag de burcht, een grote versterking op een kunstmatige heuvel, die pas in de twintigste eeuw werd afgegraven.
Buitenplaatsen
De dorpskern van Wassenaar bleef eeuwenlang klein, maar de strandwallen tussen Den Haag en het oude dorp werden ‘ontdekt’ door rijke Hagenaars, die in de omgeving mooie locaties zochten om een buitenplaats te laten bouwen. Zo ontstonden Clingendael en Duinrell al in de zeventiende eeuw. Rond 1795 telde Wassenaar 26 buitenplaatsen.
Illustere bewoners
Sommige illustere bewoners van deze buitens zijn van grote invloed geweest voor het huidige Wassenaar. Adriaan Pieter Twent van Raaphorst, bewoner van Huis De Paauw en “minister” van Binnenlandse Zaken en Verkeer & Waterstaat onder koning Lodewijk Napoleon, zorgde rond 1805 voor de bestrating van de weg Den Haag-Haarlem, de huidige N44/A44.
Prins Frederik
Prins Frederik der Nederlanden, broer van koning Willem II, bezat van 1838 tot 1881 niet alleen het Huis De Paauw, maar kocht ook vele aangrenzende landgoederen, waardoor één groot groen aaneengesloten gebied ontstond.
Villadorp
De opening van het Hofpleinlijntje in 1908 maakte Wassenaar ook voor Rotterdammers die buiten wilden wonen makkelijk bereikbaar en dankzij de aanleg van de tramlijn Den Haag-Wassenaar-Leiden in 1923/25 konden vele gegoede stadsbewoners dichtbij zee gaan wonen.
Geliefd woonoord
Vanaf het begin van de twintigste eeuw trok Wassenaar duizenden nieuwe bewoners. Door het overlijden van enkele grootgrondbezitters kwamen grote stukken grond beschikbaar, die door exploitatiemaatschappijen werden verkaveld. Er ontstonden aantrekkelijke villaparken. Inmiddels zijn de trein en de tram allang verdwenen, maar Wassenaar heeft nog altijd een reputatie als villadorp. De gemeente telt inmiddels meer dan 25.000 inwoners.
Laat een reactie achter